YARALARIMDAN KANIYORUM

Sessizliğin içimde bi çığlık olup Büyüdükçe büyüyor…Oysa uzun boylu sevmiştim  seni benŞimdi bu uzun bekleyişler niyeKirpiğinde bir inci tanesisin sabahlarınÖzlemlerini asıyorum ruhumaEn yalın haliyle yokluğun

BİR MEMLEKET HAVASI

Bir memleket kokusu yayılırGittiğimiz trendenŞu görünen buğday başaklarından. Küçük bir çocuk el sallıyor Belki hiç gelmeyecekmiş gibi giderkenMemleket solur bu  trenBuğulu gözler vedalar bırakır sadece

GÜL KOKUSUNDA SENİ ARAMAK

Gül kokusunda seni aramak… Bülbülleri susturan fikratın Koparır dalından tüm sevdalarıÇeşmimde  solan silüetinFlulaşır…Gözlerimde yok oluşun.Kanatır yaralarıKayboluşunun, direnişininİmdat çığlıkları mıdır bu yoksa?Tutunamayan bakışlarınlaBin kere daha öldüm…. Her