Ne vakit gelse eylül
Devinir bir hüzün parmak uçlarımda
Daha bir hazin olur akşamlar
Rüzgarlar daha bir hoyrat eser

Ne vakit gelse eylül….
Bir hüzün elimde yumak yumak  olur
Tütsülenmiş acılarla
Sarar içimi
Kurutulmuş baharlar savrulur
Saçlarından ..

Ne vakit  gelse eylül
Bir veda busesi alnında
Çatlak dudağımda eylül rengi
Gözlerimde  hep beklenen dönüşler
Katar katar geçerken ömrün baharları

Ne vakit gelse eylül
Ateş ve kül içim
Küllerinden resimler çizer
Hüznün kıvrımları….

Ne vakit eylül gelse …
Güz çatlakları sürülür dudağıma
Bir bağ bozumu yürekte
yalazıyla kavrulan türküler 
Harmanlanır

Ne vakit   eylül gelse
Üzerine ayrılıklar siner.

Tuğba KAN

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: