Yazar: orucerkan

Bir ölümden bin ölüm

Döküldü,Örttü mezarımı kızılağaç yapraklarım…Daha dün canım,kanım kadınım,hayat ağacımdı…Bugün sanki yetmişyedi kat yabancım…Kabem diyordum,Puştmuşum,putmuşum meğer…İlk ben kırıldım ilk ben atıldım…Adem’den önce…

Çivi

Zihnimde çakılı paslı bir çivi,ama öylesi küçük değil.Epey kallavi…Çivimi sökecek çivi var mı?Düşünüyorum…Düşündükçe;hoyrat kısraklar coşuyor içimde…Pimi çekili bombalar düşüyor eteklerime…Etekleri…

Kılıçtan keskin

Kıldan ince,Kılıçtan keskindi sesinin soğuğu…Buzdu ayazdı şehrin sıcağında…Olsundu…Vursundu boynumu…Boynum kıldan inceydi hükmüne…Sevsin diye sevmemiştim ben…Fazlaydı ruhum bana,Adadım…Yeşermeyeceğim iklimin,ılık nefesine kapıldım,yanıldım…

Mengene

Sıkıp sıkıp eziyor yüreğimi bir mengene… Kör bir testere, kılıç tırpan doğruyor içimi… Kollarımın arasında kayboluşların, kavruluşlarım, bakışlarında eriyişlerim, İçin…

Kızıl Yangın

Yansam ne ki?Tutuşmadıkça kızıl yelelerinde,kızıl kısrağın…Tutunamadıkça narin boynuna gelinciğin,öpemedikçe?Kırmızı kâbe’m benim.Kırmızıyı şiirlemek mi haşa!!!Toz duman pul pul dağılır,dağlanır yüreğim…Dilime değse…

Özledim

Gözlerimde som bulutlar,ve sızın göğünde,göğüs kafesimin…Kaç buluttan kaç safkan yağmur,Kaç okyanus peydah yanaklarıma…Şimşekler peşi sıra,peşi sıra yıldırımlar alnıma…Hızlı hızlı,kesik kesik…

Başlıksız, boşluksuz

Göğüs kafesime,öküz oturmuş,boğazımda görünmez eller…Sıkıyor yüreğimi,Kara tırnaklarıyla,Dişleriyle eziyor geceler…Sıkıyorum dişlerimi,Dişlerim kırılıyor,Düşlerim gibi…Sökün!!!Sökün Allah aşkına,İçimdeki şu cehennemi…İpsiz sapsız,sarp kayalardan ağsız,Savurun,sönmek bilmeyen…