Söz Değer

Bu nasıl yanmaktır karlar altındaHarlı alevime ıslak buz değerBeden yorgun düştü zorlar altındaYolunda bir yokuşa bin düz değer Aşk yağmurunu zamansız yağdırıpKirpiklerin birbirine değdiripYandan bakma

Ağladım

Şu yalan dünyanın gam efkarınıBir başıma çekip çekip ağladımDünü bırakıp aradım yarınıBoşa umut ekip ekip ağladım Alamadım lezzetini hazzınıGöremedim baharını yazınıÇekemedim işvesini nazınıBoyunumu büküp büküp

Adaletin Efendileri

Ey adaletin efendileri!Hasret sokağında yıkık duvarlar varTamiri imkansız kaldırımlar…Zemheride akan terimiz içinHer köşe başında bir ana ağlar.Bölünmüş gökkubbbenin satırlarıAltında hür kalmış binlerce hecelerHecelerin afakı kıpkızıl…Heceler

Çorum Elleri

Buram buram tüter gözümde derdiArtık Çorum ellerine varamamGülşenini yâr başkasına verdiDost bağında gümrah gülü deremem Mecitözü’nden Laçin’e geçinceAlaca’nın tatlı suyun içinceYâr kalbini başkasına açıncaBen de

Aklın ermiyor

Bu dünyanın başı, sonu nasıldır?Anlayıp çözmeye aklım ermiyorSevdanın dokuzu, onu nasıldır?Yaşarken sezmeye aklım ermiyor Sanırdım bağında bülbül ötüşürAk gerdan üstünde turna yatışırDökerken aşkımı kalem tutuşurKağıda

Benleri

Bir şûha gönül düşürdüm yeniceGoncası açılmış, benleri tazeSaçları sırmalı, gülüşü inceBir hoş gözüküyor benleri göze Âşığını alır dağdan aşırırBir gülüşü ile sabrım taşırırHer birine bir

Garip Han

Göçeni aradım göçen kayıpmışKonan göçer garip handan usandımBoşa akar durur bilmem n’eyleyimDamarımda akan kandan usandım Bıktım hasta eden o misafirdenDemir keskin geldi artık emirdenYatakları verin

Gazel

Âteş-i kadehin dil-i nâçârı yakıpdurSeyr-i seherin bak bu ser-efkârı yakıpdur Sohbet-i adından gözü yaş kanlı benim yârSirişk-i hun-âb dîde-i bîdârı yakıpdur Dil âh edesin derd

Gazel

Hal bilirsen semtimizde nâr-ı dilden çok ne var?Bî-nihâyettir demezsen sana kuldan çok ne var? Sûre-i velleyl okuyup gezeriz Mecnûn gibiRâh-ı aşkta gâhi sahrâ gâhi çölden

Bu Vatan

Aklı başında olanlar işitsin sözümüBu can bu tendeyken toprak vermeyiz düşmanaİster Rus’u ister esed kuşatsın özümüBu can bu tendeyken toprak vermeyiz düşmana Ehl-i İslâm olanlar

Sevdiğim

Kainat morgunda beden kalesiSütten ölüm kırdı beni sevdiğimHasret ki isminin neden kalesiDert her yandan sardı beni sevdiğim Ebru kaşlarına mevkûf eylediMah cemâlinde küsûf eylediSevda zindanına

Gazel

Yâr-i gülcihâna tutuldum dünyâya düşerimÂteş-i zevkinden sagar u sahbâya düşerim Adın anmazım bir dem meclis n’eylerse eylesinKarşımda ismini diyenle gavgâya düşerim Senin lütfundan gayrıya asla

BENLERİ

Bir şûha gönül düşürdüm yenice Goncası açılmış, benleri taze Saçları sırmalı, gülüşü ince Bir hoş gözüküyor benleri göze Âşığını alır dağdan aşırır Bir gülüşü ile