Katre katre şiirler yağar
Göğü sağdıkça umutlarım.
Çiçeklerle bezeli düş sokaklarından geçerken
Kokular sürerdi rüzgar saçlarıma
Ah yüreğimdeki taşkın çoçukluğum,
Düşse bile gülüp geçerdi…

Oysa şimdi şiir dokuyan ellerim
Kan revan içinde
Zamanı öldürdükçe..
Zaman öldükçe
Gözlerimizde bir matem havası
.Dimaları kazınır yüzüme

Dokunsa yüreğime
Şiir damıtan parmaklarım
Kaç kez öldürür beni içimde
Kaç kez…
Ahh !!! sürüldükce dudaklarıma hüzünler
Yüreğimi yakar.

Çiçek kokan ellerimle
Türküler yakardım saçlarına
Gamzelerinde belediğimiz sevgiler vardı
Avuçlarımızda
Büyütmeden evvel acıları

Pamir pamir yükselir içimde hüzünler
İnsan kendinin katili olabiliyor demek ki
Yitip gittikçe umutları
Yitirdikçe…

TUĞBA KAN 🌸

,

Reklamlar

Bir Cevap Yazın