Göçeni aradım göçen kayıpmış
Konan göçer garip handan usandım
Boşa akar durur bilmem n’eyleyim
Damarımda akan kandan usandım

Bıktım hasta eden o misafirden
Demir keskin geldi artık emirden
Yatakları verin bana demirden
Döşekten, pamuktan, yünden usandım

Gönlünü bilene lazım mı Kabe
Bedenim camidir, kalbim seccade
Vicdan bilmeyene iman beyhude
İmândan, hayâdan, dinden usandım

Âşık Kusûrî der; aşk, sevda buymuş
Kimisi görmüş de kimisi duymuş
Ruh çıkmış, dil susmuş, beden uyumuş
Sormayın artık ben benden usandım

Bir Cevap Yazın