Bu dünyanın başı, sonu nasıldır?
Anlayıp çözmeye aklım ermiyor
Sevdanın dokuzu, onu nasıldır?
Yaşarken sezmeye aklım ermiyor

Sanırdım bağında bülbül ötüşür
Ak gerdan üstünde turna yatışır
Dökerken aşkımı kalem tutuşur
Kağıda yazmaya aklım ermiyor

Ben gel diyorum, sen yol uzun dersin
Gül diyorum, sen sonu hüzün dersin
Karşıma çıkma mevsim hazan dersin
Baharı çizmeye aklım ermiyor

Ben geçmişten pişman değilim sanma
Hayali gerçekten muhkem muamma
Her ilkin sonu mutlak vardır amma
Sonsuzu bozmaya aklım ermiyor

Sensin yerle yeksan eden tahtımı
Sensin bozan yeminimi ahtımı
Taşa çalıp ezsem kara bahtımı
Vurmakla ezmeye aklım ermiyor

İlk değilsin ancak sondan ötesin
Ben sana köleyim candan ötesin
Ar, haya, namus imandan ötesin
Bir küçük hüzmeye aklım ermiyor

Değişmem bir gülüşüne köşkleri
İstemem hercai olan meşkleri
Tepeden tırnağa pislik aşkları
Yıkayıp süzmeye aklım ermiyor

İster deli de bana, ister densiz
Kahkahaların olsun benli bensiz
Gel yaşa mümkünse yaşamak sensiz
Canımdan bezmeye aklım ermiyor

Bir Cevap Yazın