Cümle binası yıkılmış düşümde
Şehirleri gördüm virâne kalmış
Susadım bir saki buldum peşimde
Elinde bir tehî peymâne kalmış

Bir hana girdim ki hancısı taslı
Girdiğim her kapısı pastan paslı
Döndüm baktım sakinleri uslu
Kamu halkı gamla divâne kalmış

Bu derde düşenin gözleri yaştır
O ki bu dünyanın en sonu boştur
Kim içine girse herkes sarhoştur
Kabe bugün yine meyhâne kalmış

Sırattan geçene onlar yön vermiş
Mecnun’a Ferhat’a birer şan vermiş
Binbir çeşit cansızlara can vermiş
Dünya denilen yer puthâne kalmış

Yarasını merhemle sarmak için
Arş-ı âlâyı yırtıp yarmak için
Allah’ın huzuruna varmak için
Ol İsa bu gece mestâne kalmış

Sevdiğim güzel yüzlüdür bir peri
Zebun eder meydanında her eri
İsmi yâd olmaz bir aşık, Kusûrî
Onun da sevdası efsâne kalmış

Bir Cevap Yazın