KARTVİZİT
‘’Şu birkaç defterimi yırtıp yakmak, külünü yemek mi, bitirip her şeyi ona da okuttuktan sonra yok etmek mi, ona bırakmak...
‘’Şu birkaç defterimi yırtıp yakmak, külünü yemek mi, bitirip her şeyi ona da okuttuktan sonra yok etmek mi, ona bırakmak...
İhanetin imgesiydi şiir ve de sessizliğin amblemi.Kükreyen şehrin dudaklarına konan bir iklim gibiBeklemeye aldığım mıydı yoksa sadece sevgi? Hani, hani, içimin...
‘’Adını gizleyeceğim sen de bilme Lavinia…’’(Ö. Asaf) Bir susku geçirdim üzerimeÜzengisi idi şehrin bestelediğim her güfteAşkın da kamçısı kanamalı yüreğimin duacısıBir...
‘’Şimdi her satırı, ‘’bu satırı da neden yazdım?’’ diyerek öfkeyle bir öncekine ekliyorum.’’(Oğuz Atay)Ödünç verdiğim ama ödün vermediğim düşünce ikliminde...
‘’Vücuduma şiirler saplıyorum durmadan. Sen bilirsin ya, Allah dayanabileceği kadar acı verirmiş insana…’’(Alıntı)Mikado çöplerinden arkadaşlarım var/dı benim varamadığım yakasında şehrin...
‘’Vücuduma şiirler saplıyorum durmadan. Sen bilirsin ya, Allah dayanabileceği kadar acı verirmiş insana…’’(Alıntı)Mikado çöplerinden arkadaşlarım var/dı benim varamadığım yakasında şehrin...
Bir düş mektebidir yaşam…Ah, bayım: düşün düşün içinden çıkamadığım.Atanmadığım bir mevkii ve deTayin edildiğim coğrafyalarMehter Takımında mazininAzımsandığım nice duygu nice...
‘’Ağustos Çıkmazı…’’(Atilla İlhan) Günlerden yılgı aşkın hacminde saklıyımAğustos çıkmazında seken bir kuş gibi yaralıyımİhtimamla sevdiğimdin itirazımın onaydanGeçmediğiBir dikili taşım varsa daDiklemesine...
‘’Ben gülüşüne öldüm, o ölüşüme güldü. Farklıydık işte…’’(Ö. Asaf) Bir örüntü bir alıntıKasıntı gecenin soluduğu ayrılık şarkısıÜzengisi yok hüznü çokMiladı deviren...
İklimler seğirdi gözümün ucunda düştü süngüsü düşlerin… Muğlaktı gün muğlaktı ömürÖlgün sitemlerin sarmalındaYitip gittiği kadar acının da bam teline basılıBelki de...
‘’Çokça yağmur yağsa, temizlenir mi şu kirli dünya?Adını gizleyeceğim, sen de bilme Lavinia.’’(Ö. Asaf) Her renk mubahtı hatta isyanlarım bile, sevgili…Nadasa...
‘’Uzun bir dize dayardı hayat her sabah karnımaŞiir için düelloya gelmiş bir sevgili gibiSorardı:Daha yazacak mısın?Hayır, derdimArtık yazmayacağımAma şöyle denir:Kılıç...
Bir kadavra adeta yaşlı zamanTahakküm altında geçen yılların ardındanNakşeden özlem yüklü hüzünlerSonsuzluğa mahal verense hep kaderÖznesi yitik bir günÖzlemi devasa...
Yorgun sözcüklerim var yâd edilesi zamanlardan arda kalan bir yasın bir isyanın da baş şehri iken yüreğimden sökün eden…Bir düş’...
Mülteci bir iklimde servet bildiğim sefasını sürdüğüm cenderede saklı iken hikmeti hem umudun hem sevginin havsalasından taşan özlemler biriktirdiğim kadar...
Sözcüklerimin emir eriyim ve hayta yalnızlığın da izdüşümüdür ne zamanki kalemle sözleneyim ardı arkası da kesilmez düğün şiirlerimin.Mizacına yenik düştüğüm...
Hangi rengin demiydi söyle, ey yalnızlık…Hangi figanda saklı idi yitik güncenMuaf tutulduğum kadar mutluluktanTasfiyesi çok mu şarttı söyle bitimsiz biteviye...
Bir susku giyindi zaman, yalnızlığına mahal veren o demli figan… Göğsümde kıvancı saklı dününGöl durgunluğunda bir hayata öykündüğümMısralar diyorumMısralar dikiyorum haybedenÖmre...
Güne attığım bir çentiğin daha sonuna geldim.Rengi soluktu günün, mahzeni karanlık ve s/üzgündü geceye mahal veren ıssızlık.Kuram dışı bir ölüm...
Aşkın hangi ve kaçıncı mizacıydı, söyle sen şiir ve senden başka sevgili var mıydı Rabbin bahşettiği körkütük kalemin kurdeşen döken...
Düş topla benim için…Ey, yüce gönüllü bayım:Aşikâr müptelasıyım bu aşkın ve iç sesinMelun gölgelerin de t/uzağındayımMeali kâh hayat kâh ölümKuru...
Düşlemsel idi mizacı yalnızlığın ve kaldırımda seken kaldırım serçesi misali kalemimin her sekmede her seğirdiğinde gözleri ilham perimin bana uzaktan...
Bir araz ise şiir…Arazi olmuş duyguların da cübbesini sırtına geçiren.Bir kıyam belki de:Hazır ola durulasıAşkın na’şında saklı nice duygu nice...
Düşlemsel bir t/uzaktınMagmasında göğün sencileyin yok olduğum bir durakDudağımı uçuklatansa sensizlikSessizliğin hâsıl olduğu bir dehlizse adınaÖmür denenB/ölücü güçlerin hicretinde kaybolanSaf...
İklimin manivelası…Azat edilesi bir renk diledim Tanrıdan ve sözcüklerime bir hane inşa etmesini.İdrak ettiğimden de öteydi oysaki yaşam, tezat iklimlerde...
Sözcüklerin işlediği cinayetti sessizliğin de müptelası, sevici bir imge elbet yürek varsa yoksa şiirlerin belalısı… Askıntı olan şiir celp ettiğiŞehrin ışıklarından...
Tedarikli bir yenilgiyim ben ve istirham ettiğim hüznüme kefilim en çok da ayrık otu addedilen nazenin varlığımla duayeniyim acıların hem...
Hangi özlemin öznesi olduğunu ve hangi kıyıya vurduğumu bilmeden yediğim vurgunlar.Sözcüklerin oynaşı iken imgeler ve kurmaca cümleler.Bir alıntı belki de...
Devasa bir parantez açtım yüreğimin tam da ortasına ve…Delişmen pergel rahat durmadı ve batırdım merkezine yüreğimin ve her nasılsa canım...
Rengin miydi soluk olan yoksa dudağıma sürmediğim rujun isyanı mıydı beni yakıp kavuran…İzahı yok ki hiçbir acımın ifa edemediğim ne...
Düştükleri yerden asın beni düşlerimin düşülesi bir aşka kucak açmasından yana iken feryadım ve dil yaram dilaltı acılarım: endamlı hüznün...
Rengi ve gözleri kısık bir sevincin tam da merkezindeyimAzat edilesi bedenimin yok farkı öncekiİklimlerde sakladığım ikilemlerden çıkıp da yolaEfkârı yitik...
Hangi duygunun müdavimi isem hangi durumda kendimden de ansızın firar edebildiğim.Renklerin dolduruşa getirdiği bir gözaltı elbet istilasında gök kuşağının söküklerimle...
Özlemin öznesi nedir, bilir misiniz ki kefil olduğumdur her şiir mademki ak kefen bezimde saklıdır masumiyetim ve maruzatım…Anne ikliminde nöbetteyim...
Umarsız ve sabırsız ve sırasız bir gizin tahayyülü ve yabani düşler meclisi gerçeklerin gerekçelerinde saklı bir yemin gibi geri dönümü...
Ulağı olmak istedim sonsuzluk denen merkebin ayak izinde saklı bir çakıl taşı gibi ya da hiçliğin sarmalında gezinen bir derviş...