KARANLIK
Bir savaştan çıkmış gibiyim Dertli başımı savuruyorum duvarlara Sessiz sedasız bir kent gibiyim Anlatamıyorum derdimi taş duvarlara Kuşu ölmüş bir...
Bir savaştan çıkmış gibiyim Dertli başımı savuruyorum duvarlara Sessiz sedasız bir kent gibiyim Anlatamıyorum derdimi taş duvarlara Kuşu ölmüş bir...
Bugün dağlar ağlar, yarın ben dağlar kadar ağlarım. Yoluna sevdiğin çiçekleri yerleştirirken her çiçeğe seni anlatırım. Beklemeye başlarım aylarca yağmur,...
Tanrılardan yana şansımız yok Kekre dünyada bize Artakalanlara hep sağır Gelecek günleri hep kahır yaratıp Sığdırdılar sinemize hüzün dağı Biz...
Genç Çocuk... Takatimiz kalmadı dağlardan yürümeye Yeşil yapraklar sonbaharı düşürdü gönlümüze Yadigârdır gözlerimizden akanlar Sessiz çırpınışlar Boş hesaplar Getirmedi gidenleri...
23 NİSAN ULUSAL EĞEMENLİK VE ÇOCUK BAYRAMI KUTLU OLSUN
belki de ilk defa ayakkabı boyacısı çocuk boyalı elleriyle kaldırım köşesinden bakmadı tornada çalışan çocuk yağlı ayaklarıyla oto tamirhanesinde koşmadı...
içimde savaş var bombalar düşüyor her düşüşte bir acı peydahlanıyor yüzümde içimdeki savaşın sesleri ağlıyor kulaklarımda doğmamış çocuğun sesleri ağıt...
her köşe başında çınlayan yola düştüğümde kaybettiğim sesimin de harfleri varmış bilmediğim tanış olmadığım bir konu ben yokluğu yoksunluğu ezber...
sıfırı tüketmiş eksilerde kulaç atıyordum dedin ki hayat devam ediyor kendi şiirine mısra ol dize dize yaşa benim yazacak harfim...
mavinin çarşafı serilsin yüreğim yüreğine gözüm gözüne değsin dokunsun telime mitolojik sevdalı harpten çıkmış arp çalsın yürek telini notalarda açsın...
Bana öyle bakma Feride. İçimde fırtınalar kopuyor. Bir uçurumdan yuvarlanıyorum gözlerinle karşılaşınca. Elim ayağıma dolanıyor, bilemezsin Feride, hasta yataklara düşüyorum....
belki birgün ... ben bu biçare yalnızlığı ayak seslerinden tanıyorum ben bu giden ömrü yakalayamadığım tutamadığım iç yolculuklarından tanıyorum ben...
sokağın tavanı güne bir aptal olarak uyandım ahhh dedim ahhhh bu inanışlarım bu kanışlarım dokuz değilse on on beş değilse...
dönüşü olmayan yollarım var saf temiz duygularımın katledilişi hepsi bir ölüm hepsi bir başka intihar senaryosu her ölüm bir yaş...
şimdi sen gittin ya herkes her şey sen dün göz göze geldik elma ağacının çiçeğinde sen gibi baktı sen gibi...
Ömrün yarısı geçmişti belki de. Anlayamadım. Ömür nasıl biterdi? Ölmeden bilemeyeceğim asla. Dünya’da bir acımasızlık vardı. İnsanlar yolda yürürken birbirlerine...
Ben gitmeye mecbur bırakıldığımda boyu büyük ruhu çocuk bir kızdım. Otobüsün camlarından dışarı baktığımda ağaçların dallarında kuş yuvaları...
Ben; karanlık sokakların adamı. Ben; kırılmış kalemlerin sırdaşı. Ben; dinlenmez türkülerin gardaşı. Ben; derdi dağ gibi sabır taşıyım. Ben; sokak...
Sen ile başlıyor bütün cümlelerim. Seni anlatıyor tüm hecelerim. Sensiz yaşanmıyor gecelerim. Tutsağım sana tüm varlığımla. Uçan kuşlara seni anlatıyorum....
Değdi yüreğime gözlerin Ilık bir bahar gecesinde Akşamın kızıllığı sararken ufku Gönlüm bakışlarınla boyandı YorgunumDizlerim bitap ,umudum sönmeye meyilli Kurumuş...
Sustum tükendi Umudum Susadım kurudu Yüreğim Ne diyeyim Yüreğimi Dilimi Susturan Dile gelsin Dinleyeyim Coşsun yüreğim Ne diyeyim ki Kanıyorsun...
Ne vardı bu saatler de cana dokunan Dokundukça kilometrelerce yalnızlığı Tutup kucağıma indiren Ne vardı Bu saatler de Gecenin ilk...
Sevdasına uzak bir şair Bazen kanatsız bir yüreğe Sahip olamıyorum Bazen Açıyor kanatlarını Çırpıyor öfkeyle Ciğerim kanıyor Her kanat vuruşunda...
Kozlu’ da doğmuşum Saymayı öğrenmişim, sünnet olmuşum Babamın dediği gibi yani, Bende adam olmuşum. Koynuma alıp yeni pabuçlarımı, Rüyalara dalmışım....
Yüreğimi insafsız bir güzele kaptırdım Gözlerimi de kör ettiler şiir baba Aşka inandım onun ateşiyle yandım Ben aşkı gökyüzüne astım...
Dost bildiklerim şeytan çıktı eyvah Herkese inanıyorum ne yapayım Uzattığım eller boşta kaldı eyvah Her söze kanıyorum ne yapayım… Ben...
Saçlarının telindeydi ayrılık Gözlerinin önünde durmada Dirseğini dayadığın o masada Yazdığın kalemin ucundaydı ayrılık... Ellerinin içindeydi ayrılık Uçmak için çırpınmakta...
Aylardan nisan, günlerden pazartesi Gökteki yıldızlara anlatıyorum derdimi Çevirmişim yüreğimi gizem dolu geceye Dönüşü olmayan hayallere dalmışım… O kadar sır...
Bulutlar kapladı gökyüzünü Bülbül şarkı söyler hüzünlü Keman kaşın kara gözünü Seni düşündüm ay batarken… Bir sızı sezdim üşüyen ellerimde...
Ağladım her gece derdimi bilmedin ki Aklına gelip de gözyaşımı silmedin ki Seni nasıl sevdim ah be güzel kız Gözlerime...
Hiç güneş olup doğmadın ki bana İki gün sevdin beş gün estin bana Ne desem az gelir güzelim sana Başka...
Gecelerim gündüze, gündüzler geceye karıştı Elinle diktiğin ağaçlar çiçekle tanıştı Yüreğimdeki mutluluk kuşları kaçıştı Aklımdan silemedim NERDESİN… Baharlarım kışa, kışlar...
Bırak değsin gözlerin gözlerime, Çölde bir vaha kadar muhtacım. Susuzluğumu toplayacak olsam Sonsuzluk denk bulur kendine. Bırak tutsun ellerin ellerimi....
Baktım bir sana bir de kendime İstanbul! Şöyle durdum sukut ettim Al bayrağa yüzüm döndüm Dalgalandı Fatih’i gördüm İstanbul, ruhumun...
Elimi tut babaTüm sıcağıklığını hissedeyimİlk adımlarım seninle İlk kelimem seninle olsunDüştüğümde uzanan el senin Yürüdüğüm de tuttuğum el senin olsun.Yalnız...