Bugün dağlar ağlar, yarın ben dağlar kadar ağlarım.
Yoluna sevdiğin çiçekleri yerleştirirken her çiçeğe seni anlatırım.
Beklemeye başlarım aylarca yağmur, rüzgar ve aşk ile.
Ne haberini alırım ne de haber olup sana varırım.
Bu çok uzun bir bekleyiş olacak. Ve bunu saçlarıma düşen beyazdan anlarım.
Olsun beklerim ben senin gelmeni hem de birçok renk ile. Kâh siyahla kâh beyazla.
Yıllardır sevdiğin papatyaları sulamayalı çok oldu, keder oldu, hüzün doldum.
O günler, tekrardan gelecek ve çalacak kapımı.
İşte o zaman kapıya doğru yanaşırken ağır adımlarla söyleyeceğim senin adını.
O günler gelince ben, senin karşında diz çöküp
son nefesimi adını söyleyerek vereceğim.

HÜSEYİN NUR DEMİRKOL

Reklamlar

Bir Cevap Yazın