Sıkıp sıkıp eziyor yüreğimi bir mengene…

Kör bir testere,

kılıç tırpan doğruyor içimi…

Kollarımın arasında kayboluşların,

kavruluşlarım,

bakışlarında eriyişlerim,

İçin için akışların,

Üzerimde;

kızıl yelelerini savurarak şahlanışların,

dikiliyor k’arşımda…

Zihnimde derin anaforlar,

ve bir kemirgenin,

devasa diş darbelerinin uğultusu

dehlizlerinde ruhumun…

Sahi;

sevişmek için mi seviştik biz her ayin?

Sevgimizin kutsal sularında,

Damla damla adanmak,

kutsanmak,

arınmak değil miydi o sevişmeler…

öz dünyamıza?

Öyle güzel bir yerdesin ki sen içimde…

hep orada kal lütfen…

Kirlenmesin sularım sensizliğimde…

Özgürlüğündüm hani…

Sahi;

nedir seni mahrum eden,

Esir alan özgürlüğünden…

Ben çok büyük kanadım…

Al beni,

yine uç özgürlüğünce…

Yorulursan sarsın seni yine,

Kolum kanadım…

Kaybolursan bak bana,

gör kendini,

hatırla…

Bekliyor seni,

kollarımın arasında.

Has yurdun,

öz toprağın…

Oruç Erkan

Son Şiir*********************🖤🖤🖤

Bir Cevap Yazın