Sensiz ne gün bitti ne gece 

Yokluğunda zaman asır oldu 

Kocaman yalnızlıklar yaşadım 

Ufak yüreğimde dağ dağ 

Özleminde büyüttüm sana sevdamı 

Ne zormuş tutunacak bir dal bulamamak 

Her el uzatışta 

Ne zormuş beklemeye alıştırmak 

İki siyah gözü 

Can içinden can çıkarırmış 

Gidenin geri gelmeyecek olma ihtimali 

Özleminde anladım yanımdaki seni 

Sarsıldım yük treni geçmiş raylar gibi 

Adımımı her attığımda yokluğuna 

Sitemlerini unuttum 

Sildim bütün kahırlarını 

Bir çocuk gibi ağlamamak için 

Özleminde saydım gülüşlerini tek tek 

Bir dediğini iki ettirmedim 

Yanımda yokken sana 

Gözlerine daha derin baktım 

Saçlarını daha yumuşak okşadım 

Özleminde daha sıkı tuttum ellerini 

Ne zormuş tutunacak bir dal bulamamak 

Her el uzatışta 

Ne zormuş beklemeye alıştırmak 

İki siyah gözü 

Can içinden can çıkarırmış 

Gidenin geri gelmeyecek olma ihtimali 

Özleminde anladım yanımdaki seni 

By ARMESA

Mimar olarak hayatımı sürdürüyorum. Aynı zamanda nacizane şiirlerim ce yazılarım var.Yazi dukkani derneginin korucularındanım.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: