Dertleri anlatmanın yollarından biride şiirlere içini dökmektir. A Ekber Aktaş rahmetlide 1935 de şiirle anlatmıştır Revandan sürülmelerini..

Sefer Aktaş
Yirminci yüz yılın başlarında nüfusunun yüzde sekseni Türk olan Revan, aynı zamanda A Ekber AKTAŞ’ın da doğum yeri. Babam, kendi halinde sade bir köyde, henüz çocukluk çağında savaşın soğuk yüzü ile karşılaştı ve hiç hak etmediği ağır bir fatura ödedi.
Türkiye ye göç ettikten sonra, Revandaki o duygu dolu günlerini şu dizelerle bize aktarıyor.
Rahmet ve saygı ile
Ruhları şad olsun.

UZAKTA KALDIM

Aslım Revan’lı İğdeli kendim
Ben bu yerlerden uzakta kaldım.
Suyunu alırdı, Aras’tı bendi
Ben bu betlerden uzakta kaldım.

İğdeli de vardı ark ve kanallar
Suyunu alırdı bahçe ve bağlar
Bağlamlar bağından gitmiş, sahipsiz bağlar
Ben bu bağlardan uzakta kaldım.

İğdeli de vardı üzüm bağımız
İçinde varıydı ayva ile narımız
Aras’ın üstü kum dökülen yolumuz
O küm dökülen yoldan da uzakta kaldım.

İğdeli de vardı Dört teker araba
Hayatın kapısı büyük dervaza
Öküzüm, çift’im, kotan’ım, çarcar”ım, gem’im, bir kırık yaba
O bir kırık yabandan da uzakta kaldım.

İğdeli de vardı İki kat evim
İçinde varıydı halı ile kilim
Ermeni kovdu, ben nereye gideyim
O kovulan evimden de uzakta kaldım.

Nahçıvan’a vardık, dedik kurtulduk
Servanlar mehlesinde mesken edindik
Babam Kalba Tahir’i orada toprağa verdik
Onun mezarında da uzakta kaldım.

Bir bacı, bir kardeş el ele verdik
Öksüz kuzular gibi meledik durduk
Anamız Fatma hanımı çilede koyduk
Onun hayalinden de uzakta kaldım.

Babam öldü, amcam sağ olsun
Onun şan şöhreti cihana dolsun
Avradı Fatma hanımın mekanı cennet olsun
Onun ekmeğinden de uzakta kaldım.

Dertli Ekber’im gama dalmışım
Karanlık günlerde çile çekmişim
İyi günlerimi yada salmışım
Geçen günlerimden de uzakta kaldım.

Reklamlar

By EMİR ŞIKTAŞ

Bir ömrün sonbaharı..

Bir Cevap Yazın