Kal bu gece
sabaha çok var
Sökerken şafak
bitmiş gibiyiz
çoktan

Ayrılamayız
Etle tırnak
Kan ve kir
Mağaram karanlık
Gün ışığım
İnanmazsan kır
Rehber kadın
Ben o yabancı
tanımadığın

Herkesi kaçırıp
acımasız anlattığın
Her şeyi bir çırpıda
kaldırıp atmadım
Ben değildim hayır
duvarda izi kaldı sırtımın

Ateşi yaktı ellerimi
Başında birkaç şarkı
mırıldandım
Tarih olduk
konuşmadan da anlaşırdık
Valdaro

Taş kalbime çizdiğim resimler
Şimdi başkalarının
Yok senin kadar anlayacakları
Dilimi çözemez kimsenin
bakışları

Ömür tamam dese de
Kanmayacak bir yarım

Kazıyamazlar beni
senden
Bana bir söz ver
Tam yüz yıl geçse de
yine aynı yerde.

Kal bu gece
sabaha çok var
Sökerken şafak
bitmiş gibiyiz
çoktan

Birbirimize.

Valdaro
Aramızdan su sızsa da
toprak bize karışamasın.

Kal bu gece
sabaha çok var
Sökerken şafak
bitmiş gibiyiz
çoktan

Birbirimize.

Valdaro
Sonsuz karanlığa razıyım
Seni tekrar görebileceksem.

Valdaro, sarıl.
Dünya üzerimize çökse de
Dizlerim sana bakacak.

Tarih adam, tarih kadın
Zümrüt çehren, söyle değerdi.

DN

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: