Göçmen kuş misali kondum göçerim
İki kapılı bir, handan geçerim
O bana ben ona kucak açarım
Veysel gibi vardım sadık yârime

Taşımazken beni kendi bedenim
Başkası ne bilsin çilemi benim
Üzülmesin boşa dostum, sevenim
Veysel gibi vardım sadık yârime

Gülmeyen dünyadan gülerek gittim
Ağlayan gözlerim silerek gittim
Uyanıp rüyadan gerçeğe yettim
Veysel gibi vardım sadık yârime

Nice umutlarım hayalim vardı
Heyhat ki amansız hastalık sardı
Varanın bitermiş dermansız derdi
Veysel gibi vardım sadık yârime

Nefesi, Caner’i saygıyla andı
Anarken yüreği, ciğeri yandı
Ayrılık kapıya geldi dayandı
Veysel gibi vardım sadık yârime

                 Nefesi (Orhan ÖZER) 

By nefesiorhanozer

Şair, yazar

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: