Bir ölüm yorgunluğu kol geziyor üstümüzde
Ne yana dönsek bir nefes uzağımızda
Hissettiriyor tüm varlığıyla kendini

Akıp giden zaman içinde
Kanadı kırılmış bir kuş misali
Bir kafese hapsolmuş gibi
Seyrediyor insan zamanın akışını…

Bir yandan
Yüreğinde bir arayış
Bir umut arayışı
Birşeylere tutunma ihtiyacı
Bir yaşamak isteme hali hüküm sürerken
Bir yandan da
Tüm benliğini kaplayan bir kaybolmuşluk durumu
Bir karamsarlık
Bir çaresizlik
Derin bir içeçöküş
Bir anlamsızlık hali…

Yaşıyor insan önünü göremeden
Yaşıyor insan ne hissettiğini bilemeden
Belki de yaşamıyor da
Yaşadığını düşünüyordur insan
Hayattan gelip geçerken…

Reklamlar

By Sümeyye

Nev'i şahsına münhasır bir insan 💫

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: