Saklar gözlerinde bin yıllık ışığı,merhameti kadın

Hamur yoğurur, iş işler,çağlar öncesinden

Mirası olacaktır doğurduğu her çocuk dünyaya

Her derdi tasayı,kendine yar edinmesi ondan

Ondan sorulur toprağın her türlü bereketi, nimeti

Sebzenin acısı,meyvenin tatlısı dalına düşmeden

Beşiklere söylediği ninniler vardır hiç susmayan

Kadın anadır, yârdır, baştacıdır her zaman

Derisindeki kırışıklık,saçına düşen aklar bile

Alıp götüremez güzelliğini,gizemini bir yerlere

Nakıştır,bıraktığı izdir,her biri dünya yüzüne

Verdiği emekler girmiştir ölümsüzler listesine

Zaman zaman anılsa da hak etmediği yerlerde,

Kadir kıymet bilmez ellere düşmüştür biline

Anadır,sevgilidir,abladır yine de hep birilerine

Küllerinden yeniden doğar,her seferinde kadın.

                           Muharrem Akman

                        Zonguldak 

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: