Sevgi öldürmez, yaşatırdı… Bir kadın aşık oluyorsa değer görmek istiyordur, bir kadın gözlerine dalıyorsa, kendini görmek istiyordur, bir kadın ağladığındaysa bir dünya ağlar, bir kadı gülerse gökyüzü güneş açar. Kadın olmak zor, aşık olmak daha zor, birine güvenmekse her şeyden zor. Teslimiyet olduğumuz her şeyden birer parça öldük, sevdiğimiz ne varsa bir bir kaybettik, umuduysa bir gece yatakta bıraktık, onuru, gururu hiç sorma şimdi hepsi bedenimize aynı toprağın altına gömüldü. Aşkı saplantı olanlarda, aklı kıtlarda kaybettik, küfürler duyduk, şiddetlere maruz kaldık da sesimiz çıkmadı, çıksa da kimse yardım eli uzatmadı, korktu. Bir gece yarısı, bir sokak kenarında, cılız bedenimle, yarı çıplak bulundum. Bunun mimarisi ise her şeyden çok sevdiğim sevgilim, her yanlışını unuttuğum, her anda inandığım adam. Şimdi kadınlar dağıldı, mezarlarda unutuldu, çiçekler koyuldu üzerlerine ve öylece yalnızlığa gömüldü. Sahipleriyse özgürce uçmaya, yeni hayatlar mahvetmeye, yeni evler yakmaya gitti. Unutulduk, o toprak üzerimize atılana kadar göz yaşları bize yoldaşlık etti. Sonrası ise karanlık, çok karanlık, dipsiz bir kuyuda, acılarla yapayalnız kaldık. Şimdi ne kadar feryat savursalar da kulağa hoş gelmiyordu. Benim katilim, benim acım olana ağlayan anneler de oldukça sahteydi, oldukça iyi oynuyorlardı rollerini. Bugün sadece bir kadın gitmiyor, bilmediğimiz şehirlerden, tanımadığımız, adını hiç duymadığımız kaç kadın gidiyor biliyor musunuz? Nasıl hayaller kurduğunu, hangi rengi sevdiğini, tatlıyı mı, ekşiyi mi severdi hiç bilmediğimiz kaç kadın… Hasret çekerken bir yandan da acı çeken kaç kadın. Sevgi ararken sevgisizliğin kuyusuna düşmüş kaç kadın. Karanlıktan kaçarken, sonsuzluğa kapılmış kaç kadın ölüyor. Ailesinin prensesi olan kadınlar, bir adamın boyunduruğuna giriyor, gelinliği hayal ederken kefeni bedenine giyen kaç kadın var. İşkencelerden kurtulmayı bekleyen ama ölümün kıyısında olan kaç kadın var, yardım dilenirken ağlayan, sesi duyulsun diye avaz avaz çığlılar savuran kaç kadın var. Bizlerin onalar kör olduğu, sağır taklidi yaptığı kaç kadın var… Kaç kadın var acısı son bulsun diye ölümü gözleyen…

Ölü Postacı kadınların sesi olmak için yayında, okumak isteyen tüm kadınları ve kadın dostlarını desteğe, dayanışmaya ve sohbete davet ediyorum.

Instagram; edanur__kalkan

Reklamlar

By Edanur Kalkan

Doğma büyüme Ankara'da yaşıyor ve yazarlık dalında ilerliyorum. Mavi Sessizlik, Sıfırdan Başlamak ve Ölü postacı adında eserlerim var ve dahası da yolda geliyor. Yazarlık dışında Muhasebe departmanında çalışıyorum. Hobilerim ise okumak, yazmak, müzik dinlemek ve spor yapmak.

Bir Cevap Yazın