Gözleri ama’ydı, kalbi aydınlık,
Rahmeti almayı başardı Veysel.
Her sözü, sohbeti dostluk, insanlık,
Kötü fikirliye şaşardı Veysel.

Uzun, ince gitti gündüzle gece,
Ruhu derya idi, kendi bilmece,
Kurd ile kuzuyu gezdirdi bence,
Helalden kazanıp yaşardı Veysel.

Gönül köşkünde yer verdi sevgiye,
Türkü yaktı, kucak açtı bilgiye,
Tüm dünyada layıp oldu övgüye,
Yüzü nurlu, dürüst beşerdi Veysel.

Kardeş kavgasını girmeyin derdi,
Alevi-Sünni’lik görmeyin derdi,
Kötülük isteyen olmayın derdi,
Sazıyla yardıma coşardı Veysel.

Aşık Veysel hakka teslim olmuştu,
Kamil insanlardan dersin almıştı,
Emircan’ım, sadık yarin bulmuştu,
Kara toprağına koşardı Veysel.
25.12.2020 Emir Şıktaş

By emircan

Bir ömrün sonbaharı..

Bir Cevap Yazın