ve

giden hiç geri dönmedi

gözlerini

sesini

mahsur bıraktı

solumda

ince bir iniltinin tiz sesinde

bahçem de, sofam da

esrik bir esintinin yelinde

çayım da, dumanım da

demlenir sessizce

oysaki katil de bilir

gözü, yüreği

ayakları geride, gurur ileride

gelemez, gelmez , gelmez

eseri ağıttır, ister istemez

dile düşer bir esrik yel

ve’ler kalır kemiksiz dilde

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın