gece kara kuşaklarını

sesimin tellerine sarar

ben seni hep

harflerinin sırtına

yükler

yürüyüşe

düşe

gülüşe

bularım

allana pullana

yola kuş

suya düş

z’amana tuş

ben seni hep

severim

kesilir sızı

ansızın

damla damla

gülüşlerin akar

gamzelerime

sesimin telleri

akordsuz kemanda

titreyen mum

ben seni hep …

der

gölge ışıldar

ayaksız

elsiz

dolanırım

ben

seni

hep

….

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın