Toplum olarak ülkemizde bir şey olunca yabancı ülkeleri örnek gösteririz; “Bizde de aynısı olsa” deriz, sonra da yetkilileri suçlarız. Genellikle Japonya’daki öğretim sistemi örnek gösterilir. Ne yazık ki ülkemizin birkaç ilinde olmaması gereken, üzücü olaylar yaşandı. Herkes protesto amacıyla, haklı olarak korku ve telaş içinde çocuklarını okullara göndermedi. Güvenliğin sıkı olması gerektiği ortada.

Bir de başka yönden düşünelim. Japonya’da öğretim sisteminde çocuklar okullarını temizliyor. Okullarda genellikle profesyonel güvenlik görevlileri yerine öğretmenler, veliler ve öğrencilerin iş birliğiyle sağlanan bir güvenlik anlayışı hâkimdir. Yabancı girişlerine karşı önlemler bulunur. Bu sistem bizde olsa isteriz; fakat sonra “Ben para veriyorum, bu yetkililerin görevi” deriz. Okuldan çocuğumuzu almaya giderken kapıdaki görevli kimlik sorduğunda tartışma çıkarırız. Okul giriş ve çıkış saatlerinde hep birlikte hücum ederek içeri girmeye çalışırız. Sonra da “Okullarda bir şey mi öğreniliyor?” diye eleştiririz.

Toplum olarak çelişkili düşünceler içinde yaşıyoruz. Sadece eğitim değil; sağlık sektöründe ya da Diyanet’te (camide) de mutlaka bir kulp bulur, yorum yaparız. Çocukları okula göndermemek yerine çözüm üretmeye çalışsak… Örneğin emekli aileler sırayla okul çevresinde beklese.

Başıma gelen bir olay aklıma geldi: Okulun etrafında bir genç dolaşıyordu. Bebeğini bankta bırakmış bir anne etrafa bakıyordu. Genç oturdu; uyuşturucu kullandığı belliydi. Cebinden bir naylon çıkardı, sigara içiyordu. Ben de “Delikanlı, onu cebine koy; burada içme” dedim. Kadın bana dönüp baktı, “Ne oluyor?” dedi. “Bayan, çocuğunuza dikkat edin. Yanınızdaki kişiye bir şey desenize; o genç uyuşturucu kullanıyor. Bebeğiniz onu alıp ağzına götürseydi ileride sağlık sorunları ve bağımlılık yaşayabilirdi” dedim. “Sen işine bak, sana ne?” dedi. “Sizin iyiliğiniz için söylüyorum” dedim. “Ben uğraşamam, başımı belaya sokamam” diye cevap verdi.

Sonra bir olay olunca suçlu arıyoruz. Oysa ilk önce önlemleri bizim almamız gerekiyor. Çocukları okula göndermekle görevimiz bitmiyor. Toplum olarak başımızı deve kuşu gibi kuma gömüyor, görmezden geliyoruz. Bir olay yaşanınca üzülüyor, sosyal medyada “kınıyoruz” diye yazıyoruz.

Toplum olarak bir an önce kendimize gelmeliyiz.


KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin