Eylülün fırtınasına tutulmuştun
Geçti geçecek derken
Haziranda beyazlar içinde üşümüştün
İçinde depremler oluyordu
Yüreğindeki yolcusu olmayan
Denizin ortasında
Rotasız gemiler gibi
Bir bilinmeze sürüklenip gitmiştin
Yaralı kuş misali kolun kanadın kırılmıştı
Gürültülü kahkahalar eşliğinde
Mutsuzluğun koluna girmiş gidiyordun
Hayallerin, yıkılmış yüreğin yaralıİçinde yaşattığın deli umudun
Zincire vurulmuştu
Hiç kimse seni anlamadı
Gözlerin sürgün bakışların tutsak olmuştu
Hatıraların anılarına veda ederken
Sen yalnızlığın boşluğuna düştün
İçinde isyan dilin lal olmuştu
Sözlerin rüzgarlarda savrulurken
Avaz, avaz mutsuzluğunu haykırıyordun
Kulaklar sağır sesin duyulmuyordu
Umudun yol gözlerken sevadan avuçlarında
Dokunsalar  ağlayacaktınGönül hapishanende
Sevgi ile cezalandırılmıştın

ZÜLFÜ KILIÇ

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: