Saçlarımdan tırnaklarıma kadar
kırıldım bugün .
Gökyüzü üzerime çökmüştü sanki bugün .
Ağlıyordum durmadan ben .
Sanki aldığım son nefesti .
Göğsüme batıyordu bir acı, ölümün
Sancısı mıydı ?
Bilmiyorum ama her yerim ağrıyordu bugün .
Doktorlardan ümidi kestim artık , çünkü
bu yaraya verecek merhemleri yoktu .
Göğsümü bıçaklayanın bir ümidi vardı .
Çünkü yaşamadan öl diye .
Ruhum bedenimi terkediyor, çünkü .
Bugün ben ağlıyordum çünkü ,
yağmur yağıyor sanmayın… Kalbime bıçak vuranın hıçkıra hıçkıra beni ağlattığı yaşlardır
onlar .
Mezarıma gelme sakın çünkü orda çürüttüğün bedenim var .
Oraya sakın çiçekler ekme.
Kuruyan benim gözyaşlarım olacak.

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: