Adamın biri, denizi ve nehri olmayan bir köyde yaşamaktadır.

Denize hasret kalmıştır Hiç deniz yüzü görmeyen adam denize vurgun yaşamaktadır.

Bir gün denizi olan bir şehire tanıdığının evine misafirliğe gelir.

Ev sahibinin evi ,manzarası oldukça iyidir Gökyüzünü seyir halinde izlenebilmektedir.

Adam,evin penceresinden dışarıya bakar bir iç çekişi vardır ki

Denizin kokusunu içine çekiyor sanki

Dağların arasından görülen mavilere özlem duyacasına “gördüm işte seni camdan da olsa gördüm”diye mırıldanarak

gördüğü mavinin deniz olduğunu sanarak kalbindeki taşıdığı onca vuslatı, hasreti dilindenden döker bir bir.

“Senin evinden görünen deniz bukadar büyük ise kendisi nasıldır kim bilir? Gözümün alamayacağı kadar büyük olan bu deniz nasılda geniştir.

Ben bukadarını da gördüm ya Hamd olsun Allah’a…”

“Sen hep denizi görürsün

nekadar şanslısın sende şükret “der.

Ev sahibi adama sorar “sen hiç deniz gördün mü?

Adam cep verir “işte şimdi senin pencerenden gördüm “

“Gördüğün gökyüzüdür. Evet deniz de yakınımızda ama gördüğün deniz değil gökyüzü ”

Köyde çalışmaktan belkide olacakları, yetistirilecekleri yapmaktan belkide fırsat bulupta gökyüzünede bakamadı

diye düşünür adam bilmez ki

Denize hasret kalmış bir yürek var onda…

Hemen hazırlanıp denize gitmek için

çıkarlar yola deniz kenarına gelirler.

Adam denizin taşını öper, işte geldim sana hep duydum seni ama hiç görmemiştim az bile söylemişler senin hakkında sen ne büyüksün neler neler taşırsın içinde onca su canlılarını yaşatırsın deniz araçlarını barındırırsın taşının,kumunun yükü yaşayan canlıların yükü yetmezmiş gibi birde insanların yükünü alırmışsın hem görünen hem görünmeyen yüklerini ,sen ne büyükmüşsün sen ne genişmişsin insanlar dar kalıplarla sana ne çok yük yüklemiş …

Bu sözleri duyan ev sahibi şaşkınlıkla adamı izlemektedir.

Belki yanından defarca geçip gitmiştir de hiç bu açıdan düşünmemiştir.

Denizin taşını öpen adamın elini öper ve şu sözleri söyler

“onca insan bir denizin yükünü sırtlayamamış ama bir deniz onca insanın yükünü sırtlanmış”

sen iyiki geldin denize içini döktün oda sana içini döktü…

Denizlerde halinden anlayan birine içini dökerler dalgalarıyla kulağına fısıldarlar insanın ,hep denize iç döken gördüm de denizin,birine içini döktügünü ilk sende gördüm.

Denizlerde içini dökermis meğer …

yazan :nrglcee

By Nrglceee

Edep ten türeyen edebi bir hayat içeren ebdebiyata yönelik okumak için yazmak yazmak için okumak adına ne varsa

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: