Kaç sevda tadında yaşanmış…

Kaç çiçek yollarına savrulmuş kimsesizliğin…

Geçmek bilmeyen gecelerde,

Kaç hüzün gemisi kalkmış gönülden gönüle…

Kaç sabah utanmış güneş doğmaya.

Kaç kalp yarası çare kavuşmaya.

Sevda bu.

Ötesi yok.

Acısı çok…

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: