Sebepsiz düşünceler geliyor aklıma ,dalıp uzaklara gidiyor aklım . Kafamın içinde bir çekişme bir didişme karanlık ile aydınlık gibi birbirine karşı. Bazen şimşekler gibi parıltılar geliyor bir anda sonra tekrar sönüyor. Göğsüm her zaman ki gibi alev alev sarıyor her yanımı, bilmiyorum bu sebepsiz düşünceler beni nereye sürüklüyor. Bi kuzeyde kutuplarda üşüyor ruhum bir güneyde yanıyor ateşler içinde ,bu çekişmeler ne zaman son bulacak bilmiyorum ama bu çekişmeler son bulmasa bile  ömrüm son  bulacak gibi. Yıllarca hep bir didişme oldu içimde, ne kendimle olabildim ne de olduğum gibi olabildim. Ya hiçbir şey önemsemedim ya da her olan şeye bir sünger çektim canımı yaka yaka, ama bir şekilde yaşamaya devam ettim ,ta ki ruh ve aklım pes edene kadar, beden desen ruh olmayınca kuru bir et parçası. Dizginlenmesi zor iki at gibi ruh ve akıl ,tam olarak onlara hakim olamıyorsun. Evet şimdi oldu dediğin anda bir fırsatını bulup seni mat ediyor. Ne zaman nerede seni terse yatıracak bilemiyorsun. İşte içinde  bulunduğum çekişmeler hep bu iki dizginlenmesi zor şey arasında ortaya çıkıyor.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: