Beni görmeyeli ellerinin güzelliği
Nasır tutmuş
Hüznün o rengi saçlarına bir bir düşmüş
O büklüm büklüm olan kirpiklerin
Ağlamaktan pas tutmuş
E beni görmeyeli duygularında
Seni terketmiş.

Böyle sessiz sükut kendi halinde değildin eskiden
O mahrur halinden eser kalmamış şimdiden.
O kahkaha attığın gülücüklerine
Sümbüller yanaşırdı
Şimdilerde ise karanfil koyuyorlar
Beni görmeyeli o güzelliklerin ne kadarda
Nasır tutmuş.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: