wood bench landscape relaxation

Bu şehre ne zaman bir bulut düşse

Ortalık hüzün kokar, üşür zaman.

Vedalar, yaralı gönüllere

Bir ‘kıymık’ gibi batar.

Mevsimler zaten hep hazan.

….

Ağaçlar soyunurken sarıya

Kızıl yapraklar dökülür eteklerine.

Yakılır sevda türküleri

Geceden kalma hüsranla…

Şiirler kulağıma fısıldar.

Sensiz ‘ömrüm’ yetim kalır.

Hüzün düşer yüreğine Eylül’ün

Geriye hep sonbahar kalır.

….

Erzincan’ da gün batıyor.

Birazdan tepelere sis düşecek.

Fırat Nehri boyunca

Yolunu kaybetmiş bir yavru Ceylan

Ürkek bakışlarla gezecek.

Itırlar çalı olmuş Fırat’ın boyuna 

Söğütler eğilmiş soğuk suyuna

Zamanında ne ağıtlar yakılmıştır

“”Adına,,,

Kim bilebilir, kim bilebilir?

….

Yaprak dökümüdür güz ayları

Etraf birer ikişer eksilir.

Hüzne gebe kalmış yüreklerde

‘Sabır’ toprağa örtünür.

Cemreler düşecek birer birer.

Ihlamurlar yine çiçek açacak.

Hazan vurmuş bostanlar

Yine dönecek gülistana.

Üzülme!

Sayılı gündür biter. 

Kışlar da gelir geçer.

Giyinir çiçeklerden entarisini

Çiçekler de coşkuyla yaşar

Müjdeler Nevbahar sevgisini…

SEVDA AKYOL BAŞTIMAR

Reklamlar
One thought on “NEVBAHAR”

Bir Cevap Yazın