Eski bir dost

Ölü çiçekleri yine sular

Cemre düşmüş gönlünde

Belki de bir tek çimenler yaşar,

Yalnızlığı göğsünde taşıyan geceler

Sığıntı dumanında

Acizliğinin yasını tutar

İris giyinmiş topraklar

Bir gelin misali

 Belki de annenden sonra onlar

Yalnız onlar!

Sarılmış gökyüzü kadar

 Hercai sofrana konuk gelmiş yavrucaklar

Elleri semada,

Dinmiş…

Duaya sarılan sözcüklerle

Yağmur damlacıklarına her bir sitemle

O kadar da hayırsızsın işte

Reklamlar
2 thoughts on “ESKİ ŞİİR”

Bir Cevap Yazın