Dünya…
Adı dünya
Yeni açtı gözlerini bu karanlığa,ilk defa gördü kini ve nefreti
İlk defa hatta belki çok kısa gördü ağlamayan hissetmeyen bu zerreleri
Cihan zerrelerle dolu
Hepimiz başka bir yalnızlığı yaşıyoruz
Bu cihan ona çok şey borçluydu
Bir sıcak ekmek
Huzurlu yuvasında kaynayan bir çorba
Korkmadan bakabileceği, tebessüm edebileceği bir çağ olmalıydı
Dünya
Adı dünya
Çünkü içinde tüm yarımları ve yarınları taşıyan bir hikaye onunkisi
Bizi affedecek kadar güçlüyken
Yapma affetme
Affedilmek bize uygun değil
Sadece kardelenler verelim ellerine can bulsun parmakların
Tebessümler yollayalım küçük gözlerine
Çünkü ışığı payidar kalmalı
Susamışsın yaşam suyu verilmeli
İncindiğin bedenine toprak sürülmesin ki burda kalmalısın
Ahval-i cihan sana çok şey borçlu
Yeryüzüne yaklaşan bir melek o
Kalbinde iyilik kanatları var
Temiz ruhu var
Bu kez kaybetmesek
Yetişsek
O her rengi taşıyor avuçlarında
Adı dünya
Yeni açtı gözlerini bu suskunluğa…

Fatmanur Nartekin✓

Reklamlar

By gecenin peşinde yolcu

Buzun susayan dağı... Çölün üşüyen sıcağı...

Bir Cevap Yazın