Yoruluyorum galiba dünya dertlerine
Nereye çevirsem başımı
Hep yorgunluk doğurdu bu yaşımı
Anladım artık yoktur kimsenin faydası

Çocukluğum aklıma geliyor zamansız
Öylece oynuyorduk köşe bucak sual sız
Bilmiyorum yaşım kaç
Unutuyorum artık bazı şeyleri
Mesela mutlu olmayı
Sanki hiç mutlu olmamışım
Sanki sevinme duygusu çalınmış bende

Yoruluyorum galiba artık asık suratlara
Gereksiz saçma vukuatlara
Herkeste bir kin nefret
Sevsin artık insanlar birbirilerini bir zahmet
Herkeste bir bıkkınlık ve yorgunluk
Ne zaman bitecek bu kırgınlık

Düşün nereye varacak yolumuz
Akıl ermez oldu nefis uslanmaz
Herkes gaflete düştü uyanmaz
Yarın hesap var kimse bilmez

Mem AYDEMİR

Reklamlar

Bir Cevap Yazın