Sonbaharda çiçekler intihar ederdi

Buna rağmen, usul usul gülümserdi

Güneş, sonra bir kuşa veda ederdi

Sana veda edeceğim hiç aklıma gelmezdi

Bazen kulaklarımda sesin, dikiş makinesiydi

Mutluluk, portakal kabuklarıydı mesela

Soğuktuk, tebessümlere kırağı düşmüştü

Belki de zamansız gelen aylar suçluydu

Sonra

Buz tutmuş pınarlarımız olurdu

eritemediğimiz, soba başında

Gülümsemeler çay kokusuydu

Bir kere şiir yazmıştım sana

Okumuş okumuş gülmüştün

Bir kere taşmıştı denizler

Binlerce kez gömülmüştüm

Göç vaktiydi

Yine bu mevsimlerdi

Sana veda edeceğim hiç aklıma gelmezdi

Reklamlar

By Fadime Polat

2000 Kahramanmaraş/Elbistan doğumlu. Kayseri Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 3. sınıf öğrencisi. Şair/yazar.

Bir Cevap Yazın