Ne sen,
Ne öteki,
Nede sonraki,
Unutuyorum hatıraları,
Kayboluyor geçmiş,
Tenhalaşıyor yaşantım,
Tükendi duygularım.
Verilse bir fırsat
İsterim genç olmayı yeniden.
Bu ben miyim? Heyhat!..

Bir yanım ıssız bir ev,
Yanı başımda tedirginlik.
İçimde telaş,
Kaçıyorum her gün görüştüğüm komşudan.
Ne ekmek kaygısı kaldı, ne aş,
Görmeden veriyoruz savaş.
İllet, uçuşuyor etrafta,
Kimde karar kılacağı meçhul!
Uykularım kaçkın,
Bu ben miyim? Heyhat!..

Han duvarları gibi yalnız,
Ağrı dağı gibi soğuk,
Üzüm üzüme baka-baka kararmış,
Asık suratlılar, hastane boğuk,
Yorgun, bitkin, ucube mekan,
Bitmeyen geceler olur zindan,
Güler yüzle terapi olur insan.
Kararmış gönül duvarları,
Ben yandım,
O da yanmış.
Gülmemiş yüzüne baht,
Yaşamda od’a yanmış.
Hatıralar gibi eskidim,
Bu ben miyim? Heyhat!..
20.4.2021 Emir Şıktaş

By emircan

Bir ömrün sonbaharı..

Bir Cevap Yazın