Daha doğmadan yaşadık biz bazı acıları. Büyüyünce anlayacaklarımızı çok küçükken öğrettiler bize. Bildik. Ama hiçbir zaman anlayamadık. Soramadık. Bir şey de söylemediler. O günlerden sonra karabasanlar hayallerimizi bozguna uğratır oldu. Korktuk. Rüyalarımızın pembesine kanla karışık lacivert mürekkepler döküldü. Sırılsıklamdık. Yar başında rüzgâr sertti. Millenmişti gözlerimiz. Güneşimizin gölgesindeki geceyi gördük hep. Yıldızların arkasındaki karanlığa daldı bakışlarımız. Güneşin parlaklığıyla hiç kamaşmadık. Hiç şımarmadık. Usluyduk. Hüzünlüydük aslında. Nice dağlara küstük heyhat! Bilmediğimiz yollarda koşmamızı isterken havuç değildi verdikleri. Arka bacağı kırık tavşanlardık, kimsenin haberi olmadı. Yaramızla içimizde kaldık. Hiç soran da olmadı. Yardan yuvarlanırken bile sesli ağlamadık. Üzülmeyin istedik. Hiç sesimiz çıkmadı. Gözlerimize bakmak aklınıza gelmedi. Bekledik. Gelmediniz. Yar’a yazdık vasiyet mektuplarımızı. Üzerine mühür vurduk ahlarımızı. Vahlanmayınız. Arkamızdan iten sizdiniz. Biz, nefes alırken bile buhranlı, ecelimizle kol kola cennetteyiz.

Reklamlar

By FATMA ZEHRA AKYİĞİT

1995 Osmaniye/Kadirli doğumlu. Atatürk Üniversitesi İlahiyat ön lisans mezunu. Erciyes Üniversitesi İlahiyat Fakültesi 4. Sınıf öğrenci. Bişnev Dergi'de yönetici/sosyal medya ve reklam sorumlusu/tasarımcı/editör/yazar/şair/çizer. Künye Online'da,24Okur'da,Yeni Eğitim Dergisi'nde,Mukaddem Sanat'ta yazar/şair. GÖKYÜZÜ TOPRAK KOKAR isimli eserini yazıyor.

Bir Cevap Yazın