SİBEL KARAGÖZ
BUZ GİBİ

İnsan bazen bedeninden çıkıp düşlerin fırtınalar kopartan ıssızlığında adımlıyor…

O adımlar izsiz …
O adımlar adım adım SENİ söyler
O adımlar konuşur dinler
O adı-M
O can-ıM
O kan-ıM
Ben düş-tüM
Ruhumdan ince bir sızı geçti
Yüreğimi yok-l-AdıM
AdıM AdıM
Sensiz sessiz
Yok-l-AdıN
Buz gibi soğuk hüzün rüzgara sarılmış
Esti esti
Soğudum bardakta ki kahve gibi
Her şeyden herkesten
AdıN AdıM olm-Adı
Su yürüdü Adı kaldı
AdıM AdıM
Buz gibi izi kaldı
Buz gibi
Ondandır mevsimsiz üşümem
Ondandır her mevsim kışım
Buz gibi
Buz gibi

Sibel Karagöz

Reklamlar

By syblll

Bir Cevap Yazın

%d blogcu bunu beğendi: