Bazen kırılır insan cama döner gönül kafesi

Bazen incinir incecik dallarından

Bazen diyemez tek bir söz

Ama incinmiştir gonca gonca dökülür

Açmadan kokmadan

Belki mevsimsiz açmıştır

Belki yalancı güneşe aldanmıştır

Kışın ortasında çırılçıplak yalnızlığa

Sarınmıştır

Üşüyorum

Nedensiz

Üşüyorum

İçimdeki çoçuğa sarıldım

Çırılçıplak

Üşüyorum

SİBEL KARAGÖZ

Reklamlar

Bir Cevap Yazın