Bunca insan gördüm körelmişti gözleri ,

Lakin terk edemediler ihtiras denen veremli düşünceyi,

Ne bir vefa ne bir manna bekledim geçmişin mısralarından ,

Anlatamıyorum , lakin sustukça kaybediyorum.



Adım adım yaklaşıyorum yalnızlık sokağına,

Dirhem dirhem yok ediyorum kinnimi, nefretimi göz bebeklerimin ardında ,

Kelimelerime gizliyor,sayfalarda anlatıyorum hakikati aslında ,

Bazen göremez oluyor insan gerçeği nefisin perdeledigi hulyaların arka tarafında.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın