yeşildik ,

hiç eylülü

çatlak dudaklarından

öpmemiş gibi ,

yeşildik ,

her doğan güne bal tutar

savrulup duran dala el verir

yıkılıp kırılan bağa çivili baş verir

yeşildik ,

güne bakan gibi

darılara üşüşen kargalar gibi

toprağa düşen çimen gibi

yeşildik,

hiç yaralarımız konuşmaz gibi

hiç eksilmemiş

hiç ölmemiş gibi

filizlenirdik

yeşildik,

dallarımızdan urganlar iner

kimi salıncak yapar

kimi dertlerini uyutur

kimi yaraların ninnisini üfler

yeşildik,

eksiğimiz

dökülmüş yaprakta

kırılmış dalda

kökümüz eylül de kaldı

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın