Tutunamadım günlere
Günlerin getirdiklerine
Her gün
Azar azar hissettirmeden
Yenildim güne geceye
Önce karanlıklar aktı
Gözüme ve aklıma
Sonra ise sonsuzluk
Elimde prangalar
Esirdim kendime
Işıklar bana uzaktı
Ruhum sanki kuytulardaydı
Damarlarımda çekilmiş kanım
Kupkuru ve sapsarı tenim
Bilmiyordum
Niye geceye ve gündüze uzaktım
Bir berat senedi vardı
Dünden yarına
Bomboştu sanki
Oysa içinde
Ben vardım
Kendimi görünce
Kapıldım dehşete
Bu ben miydim toprakta
Aklım kaçmaklarda
Bir ses duymuştum
Fe eyne tezhebun
Bilmiyordum gidişlerimi
Nereye ve kimeydi
Fe eyne tezhebun…

By

One thought on “Fe eyne tezhebun”

Bir Cevap Yazın