zaman delik deşik

akasya yaprağından

akıyor,

akarken mevsimler arası

tutunuyor,

yeşille turuncu arası

kirli kahve sarı arası

kaçamak diyor,

zamana karşı bir yolculuk

tren diyor önce

dört teker değil mi diyor

diyor da diyor

sonra uçak

kaçınılmaz son vuku ediyor

zamanlar arası kazalar sonrası

ölümü tutuyor elleriyle

soğuk morg kapısı açılıyor

üç dört insan harfleri deviriyor

cümle’den topluyor

bir çanta

iki kalem

bir cüzdan kimliksiz

sarı sarı fotoğraflar

gönderilmemiş adressiz mektuplar

sayıyor sayıyor

gözler oynuyor

takipsizlik hüküm sürüyor

dosya kapanıyor

biri de çıkıp da demiyor ki

hayalleri ,umutları

çantalanmayan

tutanaklara sığmayan düşleri

onların vebalini kim ödeyecek

elle tutulur dünyevi şeyler

kalan

sahiplenilen

ruhumun aynası sırlarından

döküldü

ölen bedenim di

siz açgözlüler

ruhumu kefensiz gömdünüz

tutanakta imzanız

ellerinizde ruhum

ölümü avuçladınız

siz de bırakıp gideceksiniz

bir akasya yaprağında

kirli bir kahrengiden sarara sarara

ölümü öpeceksiniz

çatlak dudaklarından

Sibel Karagöz

2 thoughts on “ÖLÜMÜ ÖPECEKSİNİZ ÇATLAK DUDAKLARINDAN”
    1. Thank you very much what does the future expect us ? Surprısed tomorrow…

Bir Cevap Yazın