hani dökersin ya içini

küfredercesine

bağırır çağırır

içinden tren kalkar

anılar depreşir

zılgıt olur

yaşlar inci tanesi gibi dizilir

koynuna girip uykulu uykulu

bedenine yaslanır

hüzün kaderine kadeh kaldırır

şerefe nidalarıyla

eylülde öfkesini bütüne sarar

yapraklara fırtınalı tokatlar

ata ata döker

köpürüp köpürüp kadehlere sığmaz

bardaktan boşalırcasına dökülür

ayaza bırakır benliğini

nadasa bırakır gibi

yeri göğü inletir

sessizliği bıçak gibi keser

yine de umudu

güneşin koynuna bırakır

sabahın ilk ışıklarıyla

süt dökmüş kedi gibi kıvrılır

ben eylül’ü içimde yaşarım

mevsim baharsa da

hüzün damarım da

eylül eylül akar

Sibel Karagöz

2 thoughts on “HÜZÜN DAMARIM DA EYLÜL EYLÜL AKAR”
  1. Eylül Bu. Ne Yapacağı Hiç Belli Olmaz.

    Sen sen ol kanma eylüle
    Zira bırakır gider bir gün
    Sen sen ol kanma eylüle
    Zira o hüzünlere sürgün…

    HATIRAM OLSUN

    1. Öyle hocam nihayetinde gitti kızım ben de Eylül Eylül hüzün soluyorum mevsimsiz yapraksız ….

Bir Cevap Yazın