uykularım

soldurup güldüren düşlerim

kar gibi bulutların üzerinden izledim

ne çok uzamış özlemim

saçların lüle lüle dökülmüş

ben gibi sımsıcak sarılmış

takatsiz bedenine

gittiğinden beri

özlemimi

kısaltır gibi

kısaltıyorum saçlarımı

azalmıyor

içime içime

uzuyor özlemim

eteğimden tutardın

kucağıma alırdım

ellerin saçlarımda dolaşır

sarılırdın kollarıma

şimdi

elim saçıma değdiğinde

volkan patlar yüreğimde

bulutlar sislenir

tutamam

tutamam

gök patlar

fırtına savurur

harmanım bu gece

düş’emem kollarına

düşemem gül bahçesine

özledim goncamı

özledim goncamın gamzesini

özledim…

Sibel Karagöz

2 thoughts on “ÖZLEDİM GONCAMIN GAMZESİNİ”
    1. Çok teşekkürlerimle kızıma yazdığım bir şiir evlat işte özleniyor…

Bir Cevap Yazın