Yiten mi ömür yitirilen mi gönül…
Sahi sarıp sarmaladığım sevgi neydi?
Heyecanlı tebessümlerimin, sinem de kanat çırpan kuşların, müsebbibi değil miydi?
Ey vefakâr gönül, hangi hezimetti seni peyderpey yitiren?
Gamsız bir yürek miydi seni kendine hapseden?
O halde durma yol ver, buyur ettiğin sevdaya…
Hüzün dolu bu hikâyen de dahil oluyor ömür yaprağına…
Reklamlar

Bir Cevap Yazın