🦋Özgürlük çıtasını ne kadar da yükseltmişiz, oysa ki “çayı demle simit aldım geliyorum” diyerek çat kapı arkadaşımıza gidebilmek, sevdiklerimize kucak dolusu sarılabilmek, canımız sıkıldığında dışarı çıkıp istediğimiz kadar yürüyebilmek, ailemizle gezintilere çıkabilmek ve nice örneklerle ne büyük nimetlere sahipmişiz… Şükrünü bilmediğimiz bu özgürlük, şimdi pencerelerden baktırıyor bizi, hemde zengin fakir, ünlü ünsüz, yaşlı genç demeden tüm insanlığı…
İnancımız, dua’mız odur ki, bu süreç elbet bitecektir, inşallah o güzel günlere eriştiğimizde, ruhen yeniden doğuşumuz olur. Hizmetimize bahşedilen tüm nimetlere hikmet nazarıyla bakıp kıymet bilenlerden oluruz inşallah🤲
2 thoughts on “Pencere ardı…”
  1. Kırılmasın kalemin. Dert düşmesin yüreğine…

Bir Cevap Yazın