Ufacık bir vürüs tüm sevdiklerimizi aldı bizden. Sükuta olan ihtiyacı evren kendi yöntemi ile hissettirdi. El çekilen doğa kendini toparlarken, ona acı yaşatan biz insanlar maalesef kötü olmaya devam ettik. Kadınları öldürmekten vazgeçmedik, çocukları dövüp ağlatmaktan, kibirden, öfkeden vazgeçmedik. Durdurulamayan bir hırs ile yanan insanoğlu sadece kendi sürecini aldı koynuna ve sarıp sarmaladı.Eğer yeni bir içsel dönüşüme sahip olmazsak, doğa yeniden hesaplaşacak, evren yine gözümüze sokacak bir çok acıyı. Yeni normalleşme sürecinde önce insana yakışan normalliği bilerek hareket etmek, yeni dönüşümlerin felaket senaryolarını uzaklaştıracak belki… Belki de öyle fazla oldu ki insan oğlu, evren paylaşımını kesmekte çok kararlı…

By essizlik

Kadınca düşünmenin böylesi zor olduğu bir evrende, istenen değil hisseden bir kadın olarak var olmaya çalışmak...

Bir Cevap Yazın