Akşam gibisin,
Daha uğramadın…

Seni beklerken sonu bilme isteksizliğiyle doluyor içim
-ki bir ruhun vedasıdır akşam,
bir o kadar da sevmez vedaları…
Erken iner,
Bu hep böyledir
ya da böyle gelir.
Akşam gibisin,
Vakti meçhullere rastlar seni yaşamanın.

Günün parlaklığının ölçüsünce belirgindir gölge,
Sende de bir benzeri işliyor;
Gönlün berraklığıyla orantılı ağlamak.

Evvelce bir gün duyumsadım sandım seni,
Tam uykuya dalacakken göz kırpmak gibiydi…
Daha düş görmeden
sabah yorgunluğunun derdine düştüm.

Elif Râna
9 Kasım 2017


KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Son gönderilerin e-postanıza gönderilmesi için abone olun.

Bir yanıt yazın

KÜNYE ONLİNE sitesinden daha fazla şey keşfedin

Okumaya devam etmek ve tüm arşive erişim kazanmak için hemen abone olun.

Okumaya Devam Edin