uykularım soğudu

düşlerim üşüyor

kesik kesik bölük pörçük

buzlar beynimi yakıyor

yüreğime batıyor

düşlerime uğramaz

kapıyı bacayı açmaz oldun

gözüm yolda

özüm sende

sesini hapsedip

müziğini göresim

dansını duyasım

geldi…

öyle içten geldiler ki

varın işinize gidin

diyemedim…

baktım bayram sabahı

soframda yine

hüzün oturdu

yalnızlık demlendi

özlem içtim

her ince belli kederim

sana kalktı

sana devrildi

bir masa daha

sen oradan da kalktın

üstünü başını

çekiştire çekiştire

yalın ayak

düş’ü d’üşürdün

kursağım ‘da

bir sabah daha

soluğumu kese kese

oturdun ciğerime

Sibel Karagöz

Bir Cevap Yazın