Uzaklara dalıp gidersin.
Enginleri aşar düşüncelerin.
Denizin dibini görürsün, misâl.
Belki de,
Elinde bir kepçe, denizi taşımaya çalışıyorsun.
Çevrende olup bitene aldırmadan.
Bunu yapacağına inanıyorsun demek ki.
Yap o zaman.
Bazen yalınayak kalırsın.
Bazen ayağında bir sandalet…
Bata çıka yürümeye çalışırsın.
Denizi taşımak kadar, kumda yürümek de zor.
Olsun dersin.
Hayat demek, mücadele demek değil mi?
Duymazsın söylenenleri,
Görmezsin belki de.
Çünkü;
Maviyi bulmuşsun!
Mavi sonsuzluk, mavi huzur…
Adı “sen” kim bilir?
Adı “ben”….

Bir Cevap Yazın